چقدر باید توضیح بدم؟ از کجا به بعد میشه زیاده‌گویی؟(داستان)

| Sr10

 
 

جواب کوتاه:  
**به اندازه‌ای که داستانت حرکت کنه، نه بیشتر.**

اما بگذار دقیق، روشن و عملی برات بازش کنم.

----------------------------------------
# 1) چقدر باید درباره A و B بنویسیم؟
برای هر نقطه (A یا B)، فقط این سه مورد *ضروری* است:

1) **یک تصویر ذهنی واضح**  
که خواننده بداند چه جور جایی است.  
(شهری فئودالی؟ پایگاه فضایی؟ روستایی جنگ‌زده؟)

2) **حس احساسی مکان**  
مثلاً A جای خفقان‌آور و بسته است، B آزاد و امیدوار.  
یا برعکس.

3) **نقشش در تصمیم قهرمان**  
یعنی چرا A را ترک می‌کند و چرا باید به B برسد.  
این مهم‌ترین بخش است.

**بیشتر از این لازم نیست** مگر اینکه مکان خودش نقش فعال داشته باشد.

----------------------------------------
# 2) چقدر باید درباره شخصیت اصلی بنویسیم؟
سه چیز کفایت می‌کند:

- **کیست؟** (هویت، شغل، وضعیت اولیه)
- **چه می‌خواهد؟** (هدف)
- **چه چیزی جلوی اوست؟** (مانع)

تمام!  
بیوگرافی ۱۲ صفحه‌ای لازم نیست.  
بقیه‌اش را در طول مسیر و از طریق انتخاب‌ها و رفتارهایش نشان می‌دهی.

----------------------------------------
# 3) چقدر باید درباره مسیر بنویسیم؟
مسیر باید شامل موارد زیر باشد:

- **۳ تا ۵ مانع اصلی**  
- هر مانع باید یا شخصیت را تغییر دهد یا انتخاب جدیدی از او بخواهد  
- هر برخورد باید یا اطلاعات مهمی بدهد یا داستان را جلو ببرد  

اگر صحنه‌ای «فقط قشنگ بود» یا «فقط دیدنی بود» ولی هیچ اثری روی روایت ندارد، **اضافه است**.

----------------------------------------
# 4) چه مقدار نوشتن «کافی» محسوب می‌شود؟  
برای یک داستان استاندارد سفر از A به B (Journey Narrative):

- مشخصات A و B → **۱ تا ۳ پاراگراف**  
- معرفی شخصیت و انگیزه → **۱ پاراگراف تا ۱ صفحه**  
- مسیر و موانع → **۳ تا ۵ صحنه مهم**
- پایان → **۱ صحنه جدایی یا رسیدن**

در مجموع:  
**یک داستان کوتاه بین ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ کلمه**  
یا  
**در رمان، یک آرک حدود ۲–۳ فصل**

این مقدار کاملاً استاندارد است.  
نه زیاد، نه کم.

----------------------------------------
# 5) این وسواس چقدر باید آزاد باشه؟
جواب مهم:

**وسواس را باید در مرحله‌ی بازنویسی آزاد کرد، نه مرحله‌ی نوشتن.**

در مرحلهٔ نوشتن:
- باید سریع بروی جلو  
- باید جمله‌ها خام باشند  
- باید فقط استخوان‌بندی را بسازی  

در مرحلهٔ بازنویسی:
- پرداخت جزییات  
- حذف اضافات  
- زیبا کردن دیالوگ  
- شفاف‌سازی انگیزه‌ها  
- تقویت صحنه‌ها

وسواس اگر در مرحلهٔ «نوشتن اولیه» فعال شود:
- تو را فلج می‌کند  
- سرعتت را می‌گیرد  
- باعث می‌شود هی پاک‌نویس کنی  
- و آخرش پیش نمی‌روی  

ولی اگر در مرحلهٔ «بازنویسی» فعال شود:
- داستان را بهتر می‌کند  
- منسجمش می‌کند  
- حرفه‌ایش می‌کند  

پس یک قاعده طلایی:

**مسوده اول = آزادی کامل**  
**مسوده دوم = وسواس منطقی و هدفمند**

----------------------------------------
# 6) یک معیار بسیار ساده برای تشخیص کم‌گویی یا زیاده‌گویی

اگر هر بخش (صحنه، دیالوگ، توضیح، توصیف) یکی از این‌ها را انجام ندهد، حذفش کن:

- داستان را جلو می‌برد  
- اطلاعات مهم می‌دهد  
- شخصیت را عمیق‌تر می‌کند  
- تنش می‌سازد  
- فضای داستان را تقویت می‌کند  

اگر هیچ کدام را نمی‌کند → اضافه است.

---------------------------------------.